...นิยามของความสุข...

posted on 11 Mar 2009 10:53 by saintsdd

ณ ร้าน ขายของเก่าๆโทรมๆ ที่ตั้งอยู่มาแสนนานบนถนนแห่งความศิวิไลของเหมืองหลวง....

ภายในร้านที่แม้จะเก่า แต่กลับให้บรรยากาศที่อบอุ่นอย่างลึกลับ ภายใต้แสงเทียน...

ที่เรียงรายอยู่ภายในร้าน คือเหล่าตุ๊กตาที่สวยสดงดงามในชุดระบายลูกไม้ หลากสีสัน และล้วนมีเสน่ห์....

ที่แห่งนี้ มีตุ๊กตาที่สวยงาม ให้เลือกชม

ที่แห่งนี้ เป็นที่แห่งการพบปะ และโชคชะตา

ที่แห่งนี้ จะมีผู้ที่รอคอย อยู่เสมอ

เพื่อที่สักวัน จะได้ออกไปสู่โลกกว้าง

กรุณาเลือกฉันที

กรุณาพาฉันออกไปที

ถ้าคุณจะหันมามอง ฉันเพียงสักนิด

ในบรรดาความงามที่เรียงราย นับร้อย

วันไหนกันนะ ที่จะเป็นฉัน

โลกแห่งการแข่งขัน ที่ไร้สุ้มเสียง

การรอคอย ที่เจ็บปวดและโดดเดี่ยว

ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว..... แต่ฉันก็ไม่มีใคร

แขนขาที่ขยับไม่ได้... หัวใจที่ไม่เต้น ....ผิวกายที่เยียบเย็น...

ฉันมีชีวิตอยู่เช่นนั้น

ทั้งที่งดงาม ....ไร้ตำหนิ .....แต่ก็ไม่แตกต่างจากเพื่อนๆ ของฉัน

----------------------

ในมุมหลืบเล็กๆ ของร้าน

ที่ซึ่งเต็มไปด้วยฝุ่นผง และหยากใย่....

ห้องทำงานเล็กๆ ของช่างทำตุ๊กตามีเพียง แสงเทียนสาดส่องเพื่อให้ความสว่าง

อุปกรณ์ต่างๆ เรียงรายอยู่บนโต๊ะไม้เก่าๆ

และมีฉันนั่งมองลอดแสงเทียน จากมุมโต๊ะ....

'ทำไมถึงมีเพียงฉันละคะ'

'เพราะเธอนั้นไม่เหมือนเพื่อนๆ'

'ทำไมฉันถึงไม่เหมือนเพื่อนๆ'

'เพราะเธอเป็นของมีตำหนิ ไม่สามารถตั้งรวมกับเพื่อนๆ ได้'

'เพราะฉันไม่สมบูรณ์ จึงจะไม่มีใครมารับฉันไปสินะคะ'

'อาจใช่ และอาจไม่ใช่'

'เพราะไม่มีใครต้องการจะรับฉันไป ฉันจึงอยู่ที่นี่'

'แต่นั่นก็คือ สาเหตุที่ทำให้เธอมาอยู่กับฉัน'

'ฉันสามารถอยู่ที่นี่ได้หรอคะ'

'ใช่ และ จากนี้มันจะเป็นที่ของเธอและฉัน'

'แม้จะไม่สมบูรณ์?'

'เพราะไม่สมบูรณ์ เราจึงอยู่ด้วยกันได้'

'เพราะว่าไม่สมบูณ์?'

'หากเธอเป็นเช่นพวกเขาเหล่านั้น ฉันคงเก็บเธอไว้ไม่ได้'

'จากนี้และตลอดไป'

'ตราบเท่าเวลายังหมุน'

'ที่ของฉันอยู่ตรงนี้'

'ณ จุดเริ่มต้นของเวลา'

'จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ข้างนอกนั่น'

'ชะตากรรม และลิขิต จะบันดาล'

ในห้องเล็กๆ ที่แม้จะมืดแต่ก็อบอุ่นจากแสงเทียน

บนมุมโต๊ะไม้เก่าๆ... ที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์

มีชั้นนั่งเฝ้ามอง เหล่าพี่น้องที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่ อย่างงดงามไร้มลทิน

แตกต่างจากฉัน

และเพราะแตกต่าง พวกเขากำลังจะเริ่มต้นชีวิต ข้างนอกนั่น

แต่เวลาของฉัน หยุดอยู่ ณ ที่แห่งนี้

สักวัน พวกเขาจะมีใครสักคน

สักวัน พวกเขาจะงดงามเคียงคู่ใครสักคน

สักวัน ....

แต่สำหรับฉัน

แต่พื้นที่เล็กๆ บนมุมโต๊ะ ของท่านพ่อ ก็เพียงพอ...

------

พอดีนั่งค้นๆ คอมหาของไปเรื่อย ก็เลย ขุดเจอ เรื่องสั้น?(มั้ง) ที่เขียนไว้นานแล้ว
อ่านๆ ไปก็ทำให้รู้สึกอะไรบางอย่าง แต่ก็จำได้ว่าชอบนะ เรื่องนี้ที่เขียนไว้
เลยขอเอามาปัดฝุ่น เผยแพร่สักหน่อยแล้วกันนะคะ หวังว่าคงไม่ว่าอะไรนะคะ....

Comment

Comment:

Tweet

เรื่องโปรดในดวงใจ ฮ่าๆ

#3 By (58.8.101.236) on 2010-02-21 20:25

ถ้าจำไม่ผิดอันนี้ที่เค้าให้เขียนตอนเขียนเรื่องสั้นใช่มั้ยเนี่ย

คิดถึงจัง

#2 By Zodiac.L. on 2009-03-11 20:46

big smile

#1 By b-padung Studio on 2009-03-11 12:42