Sonatina Destiny

กาลครั้งหนึ่ง.....

ณ ดินแดนอันห่างไกล(ความเจริญ)

ผู้บ้านามโซ๊ยหญ้า ออกตามล่าความฝัน กับนกเอี้ยงคู่ใจ โรเจอร์

ได้ออกเดินทาง ฝ่าความยากลำบากและการจราจรอันแสนโหดเหี้ยมและป่าเถื่อนของกรุงเทพ

ตามความฝัน

ตามแต่โชคชะตาจะลิขิต

ตามแต่ฟ้าจะดลใจ

ไปตามทาง.......หมานำ (เอ๊ยไม่ใช่ละ)

จนในที่สุด

แสงสว่างที่ปลายฟ้า ก็สาดส่อง ยอดปราสาท ของราชอาณาจักรลึกลับ

ทอแสงสีเงินประกาย

เรามาถึงแล้ว

ในที่สุด

โซ๊ยหญ้า: มองท้องฟ้านั่นสิ โรเจอร์ เรามาถึงราชอาณาจักรบางนาแล้ว( *ซับน้ำตาที่เล็ดออกมา สองเม็ดบริเวณขอบตาล่างขวา*)

โรเจอร์ : ในที่สุด.... (*หน้าซึ้ง*)ข้าภูมิใจในตัวเจ้าจริงๆ

โรเจอร์+โซ๊ยหญ้า : (**กอดคอกันร้องไห้**)

โซ๊ยหญ้า: ใครกันนะ เป้นพระราชาของที่แห่งนี้ ช่างบริหารค่าเทิมของเด็กๆ ได้อย่างคุ้มค่าจริงๆ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าค่าบำรุงมหาลัย แพงเพื่ออะไร

...ว่าแต่เราต้องไปรายงานการมาถึงของเราสักหน่อยแล้ว เพื่อให้มันถูกต้องตามทำนองคลองธรรม

โรเจอร์ : ข้าจะไปลาดตระเวน หาวังหลวง เจ้าวิ่งเล่นรอไปก่อนนะ(*สีหน้าจริงจัง*) อย่าไปจับนกกินมั่วซั่วล่ะ ระวังไข้หวัดนกด้วย(**บินจากไป**)

.

.

โรเจอร์:: โซ๊ยหญ้าตามมาเร็ว!!ทางนั้น มีกลุ่มฝูงชนมีพิรุธ จับกลุ่มมุงดูอะไรกันอยู่น่ะ

อะไรนะ !!!

สะพานเข้าเมืองถูกปิด

(** เสียงฝูงชน อึกทึก**)

ยาม :: ต้อง ขออภัยจริงๆ แต่ตอนนี้พวกท่านคงข้ามไปไม่ได้(* พูดด้วยหน้าตาเซ็งชีวิต*)

แต่ทำไมล่ะ สะพานเข้าเมือง เป็นเหมือนเส้นเลือดหลักของอาณาจักร เหตุใด จึงปล่อยให้เกิดเหตุเช่นนี้ขึ้น แล้วข้าจะลักลอบค้ายาเข้าไปได้อย่างไร!!( ชาวบ้านผุ้หนึ่ง โวยวายขึ้น)

โรเจอร์ :: ท่านจะช่วยอธิบายได้หรือไม่ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับสะพานเข้าเมือง

ยาม... *ทำหน้าลำบากใจ* : เรื่องมันก็คือ.... เช้าวันนี้ จู่ๆ ก็มีนักศึกษาคนหนึ่ง ติดอยู่ที่ประตูสะพาน เพราะความอ้วน จนบัดนี้เราก็ยังงัดเธอออกมาไม่ได้ครับ (*พูดจบ ก็น้ำตาเล็ด หันไปกอดคอร้องไห้กับเพื่อนยามอีกคน*)

ยาม2 : มันเป็นความอัปยศของอาณาจักรจริงๆ ฮึก ฮึก

โรเจอร์+โซยหญ้า : ... เด็กสาวหรือ บางที พวกเราอาจจะทำอะไรได้บ้าง

ท่านจะช่วยพาเราไปดูที่เกิดเหตุได้หรือไม่( *สีหน้าจริงจัง*)

ยาม1+2 ...(สีหน้าครุ่นคิด)..... ตกลง

.

.

.

!!!!?!!!!???

โซ๊ยหญ้า : ไม่นะ (ตาโต หน้าซีด)

โรเจอร์ : นี่มัน.....

ท่าจะแย่จริงๆ แล้วล่ะ

( ซูมภาพไปที่หน้าของทั้งสองคน(ตัว) เหงื่อตกลงมา 1 เม็ดค่อยตัดภาพไป)

โซ๊ยหญ้า : พระเจ้า..... ข้าจะช่วยชาวเมืองเช่นไรดี นี่มันร้ายแรงกว่าที่คิด( *ทรุดลงไปคุกเข่า*)

โรเจอร์ : มีแค่วิธีเดียว..... ( ทำหน้าลำบากใจ )

โซ๊ยหญ้า : รึว่า... ท่านอย่าบอกนะว่า

แต่ ไม่นะ นั่นมันเสี่ยงเกินไป !!! ( *เส้นสปีด* ตัดภาพเป็นขาวดำ )

โรเจอร์ : ใช่ .... เราคงต้องเรียก เทพี หยินหยาง มาช่วยให้นักศึกษาคนนี้ ลดน้ำหนัก แบบด่วนเลย

.... อา... ไม่นึกเลย ว่าวันนั้นจะมาถึงเร็วเพียงนี้

โซ๊ยหญ้า : ข้า..... เพราะข้าไร้ความสามารถแท้ๆ

เพราะข้า

ไม่เช่นนั้นเราคงไม่!!!!

โรเจอร์:เงียบนะ ...ข้าต้องการสมาธิ

นี่ไม่ใช่ความผิดของเจ้า หากแต่ เธอผู้นี้อ้วนเองต่างหาก

(*หลับตา เส้นเลือดขึ้น*)

เพลงประกอบเร้าใจ

โอมมมม กะดึ๊ก กะดึ๋ยยยยยยยยยย

.

.

.

.

.

.

. อะโช๊ะ !!!! เทพี หยิงหยาง ปรากฏกาย

(เพลงประกอบ เปลี่ยนเป็นเพลงมาร์ชรักชาติ )

เทพีหยินหยาง : นานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้ ลงมายังโลกใบนี้ ฮุ ฮุ ฮุ

โรเจอร์ : ท่านผู้เมตตา โปรดช่วยพวกเราด้วยเถิด

เด็กสาวผู้นี้ จำเป็นต้องได้รับความช่วยเหลือของท่าน ในการลดน้ำหนักอย่างรวดเร็ว

ความอ้วนของหล่อน อาจกำหนดชะตากรรมของอาณาจักรนี้!!!

โซ๊ยหญ้า : (**เดินออกไปที่ระเบียง แลวเริ่มร้องไห้**)

ไม่น่าเลย

ข้าขอโทษ

( แหงนหน้ามองท้องฟ้าไร้ดาว เพราะยังสว่างอยู่ )

เพราะข้าแท้ๆ..... เทพีหยินหยางถึงต้องลงมายังโลก

สาวน้อย ท่านช่างอาภัพนัก.... ท่าน...ท่าน... ท่านเทพีหยินหยางเป็นเลสเบี้ยนขั้นรุนแรงงงงง (ทรุดไปนั่งกับพื้น น้ำตาเอ่อ) ข้า... ข้าเสียใจ

แต่ เจ้าคงไม่รอดดดดดดด...ดด...ด.ด.ด

กิ๊ง

(ภาพซูมไปที่หยดน้ำตา 1 หยดที่ตกลงมากระแทกน้ำที่ไหนไม่รู้)

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

แล้วโลกก็กลับสู่ความสงบสุข

.... แล้วทุกท่านผุ้อ่าน

ก็กำลังคิดว่า

อะไร..... ล่ะสิ

ไม่รู้เหมือนกัน มันคืออะไร 5 5 5 5 5 5

Credits

ขอบคุณ ดนตรีประกอบเพราะๆ จากนักเปียโนรับเชิญของเรา

( แปะ แปะ แปะ เสียงปรบมือกระหึ่มโรง)

ผู้กำกับ นักแสดง พากษ์ สเปเชียลลเอฟเฟค ตากล้อง เบ๊ จับฉ่ายฯลฯ

( ฮู่ยยยย โห่ โห่ โหห่ เสียงโห่กระหึ่มโรง)

-----------------------------------

Special Thanks

บุพการี ที่ทำให้ลูกได้เกิดมา

..

ผู้อ่าน ผุ้เคราะห์ร้าย ผู้คิดผิด ผู้คิดสั้น ทุกท่าน

..

เทคโนโลยี ที่ทำให้ความบ้ามันยกระดับได้

....และท้ายสุด

คำกล่าวของอาจารย์ Solyar : ''จบเหอะ !!! ''

;;จบ( ก็จบ);;

กรุณาตรวจสอบสิ่งของ และทรัพย์สินของท่านก่อนลุกจากที่นั่งนะคะ^-^

โอกาสหน้าพบกันใหม่ ...รับขนมจีบซาลาเปาเพิ่มมั้ยคะ ?